فضیلت و اعمال ماه رجب - yadekhooban( یاد خوبان )

yadekhooban( یاد خوبان )
نویسنده: یاد خوبان - ۱۳٩۳/٢/۱٠

در فضیلت و اعمال ماه مبارک رجب‏

بدانکه این ماه و ماه شعبان و ماه رمضان در شرافت تمامند و روایت بسیار در فضیلت آنها واردشده بلکه ازحضرت رسول‏صلى الله علیه وآله روایت شده‏که ماه رجب‏ماه‏بزرگ‏خداست وماهى در حرمت و فضیلت به آن نمیرسد و قتال با کافران در این ماه حرامست و رجب ماه خداست و شعبان ماه من است و ماه رمضان ماه امّت من است کسى که یک روز از ماه رجب را روزه دارد مستوجب خشنودى بزرگ خدا گردد و غضب الهى از او دور گردد و درى از درهاى جهنّم بر روى او بسته گردد و از حضرت موسى بن جعفرعلیه السلام منقول است که هر که یکروز از ماه رجب را روزه بدارد آتش جهنّم یکساله راه از او دور شود و هر که سه روز از آنرا روزه دارد بهشت او را واجب گردد و ایضاً فرمود که رجب نام نَهرى است در بهشت از شیر سفیدتر و از عسل شیرین‏تر هر که یکروز از رجب را روزه دارد البتّه از آن نهر بیاشامد و از حضرت صادق‏علیه السلام منقول است که حضرت رسول‏صلى الله علیه وآله فرموده که ماه رجب ماه استغفار اُمّت من است پس در این ماه بسیار طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده و مهربان است و رجب را اَصَبّ مى‏گویند زیرا که رحمت خدا در این ماه بر اُمّت من بسیار ریخته مى‏شود پس بسیار بگوئید: اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَاَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ، و ابن بابویه بسند معتبر از سالم روایت کرده است که گفت رفتم بخدمت حضرت صادق‏علیه السلام در اواخر ماه رجب که چند روز از آن مانده بود چون نظر مبارک آن حضرت بر من افتاد فرمود که آیا روزه گرفته‏اى در این ماه گفتم نه واللَّه اى فرزند رسول خدا فرمود که آنقدر ثواب از تو فوت شده است که قدر آنرا بغیر خدا کسى نمى‏داند بدرستیکه این ماهیست که خدا آنرا بر ماههاى دیگر فضیلت داده و حُرمت آنرا عظیم نموده و براى روزه داشتن آن گرامى داشتن را بر خود واجب گردانیده پس گفتم یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اگر در باقیمانده اینماه روزه بدارم آیا ببعضى از ثواب روزه داران آن فایز مى‏گردم فرمود اى سالم هر که یکروز از آخر این ماه روزه بدارد خدا او را ایمن گرداند از شدّت سَکَراتِ مرگ و از هَوْل بعد از مرگ و از عذاب قبر و هر که دو روز از آخر این ماه روز دارد بر صراط بآسانى بگذرد و هر که سه روز از آخر این ماه را روزه دارد ایمن گردد از ترس بزرگ روز قیامت و از شدّتها و هَوْلهاى آنروز و بَرات بیزارى از آتش جهنّم به او عطا کنند و بدانکه از براى روزه ماه رجب فضیلت بسیار وارد شده است و روایت شده که اگر شخص قادر بر آن نباشد هر روز صد مرتبه این تسبیحات‏را بخواندتا ثواب روزه آن را دریابد:


و امّا اعمال آن پس بر دو قسم است:

قسم‏ اوّل اعمال ‏مشترکه ‏آن ‏است ‏که ‏متعلّق ‏به‏ همه ‏ماه ‏است ‏و اختصاصى بروز معیّن ندارد و آن چند امر است اوّل آنکه در تمام‏ایّام‏ماه‏رجب بخواند این دعا را که روایت شده حضرت امام زین العابدین ‏علیه السلام در حجر در غُرّه رجب خواند:

یا مَنْ یَمْلِکُ حَوآئِجَ السَّآئِلینَ ویَعْلَمُ ضَمیرَ الصَّامِتینَ، لِکُلِّ مَسْئَلَةٍ مِنْکَ‏

اى که مالک حاجات خواستارانى و اى که نهاد خاموشان دانى براى هر خواسته‏اى از جانب تو

سَمْعٌ حاضِرٌ، وَجَوابٌ‏عَتیدٌ، اَللّهُمَّ وَمَواعیدُکَ الصَّادِقَةُ، واَیادیکَ الفاضِلَةُ

گوشى شنوا و پاسخى آماده است‏خدایا به حق وعده‏هاى راستت و نعمتهاى بسیار

وَرَحْمَتُکَ‏ الواسِعَةُ، فَاَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، واَنْ تَقْضِىَ‏

و رحمت وسیعت از تو خواهم که درود فرستى بر محمد و آل محمد و

حَوائِجى‏ لِلدُّنْیا وَالْأخِرَةِ، اِنَّکَ عَلى‏ کُلِّشَىْ‏ءٍ قَدیرٌ.

حوائج دنیا و آخرتم را برآورى که براستى تو بر هرچیز توانایى

 دویّم بخواند این دعاراکه حضرت صادق‏ علیه السلام در هر روز ماه رجب مى‏خواندند خابَ الوافِدُونَ عَلى‏ غَیْرِکَ،

نومید شدند آنان که بر دیگرى‏

وَخَسِرَ المُتَعَرِّضُونَ اِلاَّ لَکَ، وَضاعَ المُلِمُّونَ اِلاَّ بِکَ، وَاَجْدَبَ‏

جز تو وارد شدند و زیانکار شدند کسانى که به غیر از تو رو کردند و تباه گشتند آنانکه جز به درگاه تو فرود آمدند

الْمُنْتَجِعُونَ اِلاَّ مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَکَ، بابُکَ مَفْتُوحٌ لِلرَّاغِبینَ، وَخَیْرُکَ‏

و گرفتار قحطى شدند کسانى که جز از فضل تو پوییدند در خانه‏ات به‏روى مشتاقان باز و خیر و نیکیت‏

مَبْذُولٌ لِلطَّالِبینَ، وَفَضْلُکَ مُباحٌ لِلسَّآئِلینَ، وَنَیْلُکَ مُتاحٌ لِلأمِلینَ،

به خواستاران عطا شده و فضل و بخششت براى خواهندگان مباح و آزاد است عطایت براى آرزومندان مهیاست‏

وَرِزْقُکَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصاکَ، وَحِلْمُکَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ ناواکَ، عادَتُکَ‏

و روزیت حتى براى کسانى که نافرمانیت کنند گسترده است و بردباریت حتى در مورد آنکه به دشمنیت‏

الْإِحْسانُ اِلَى الْمُسیئینَ، وَسَبیلُکَ الإِبْقآءُ عَلَى الْمُعْتَدینَ، اَللّهُمَ‏

برخاسته شامل است شیوه‏ات نیکى به بدکارانست و راه و رسمت زندگى دادن به سرکشان است خدایا

فَاهْدِنى‏ هُدَى الْمُهْتَدینَ، وَارْزُقْنىِ اجْتِهادَ الْمُجْتَهِدینَ،

پس مرا به راه راه‏یافتگان رهبرى کن و کوشش کوشایانرا روزیم کن‏

وَلاتَجْعَلْنى‏ مِنَ‏الْغافِلینَ الْمُبْعَدینَ، واغْفِرْلى‏ یَوْمَ‏الدّینِ‏

و قرارم مده از بى‏خبران دور شده از دربارت و در روز جزا گناهم بیامرز   * * * * * * *

* سیّم شیخ در مصباح فرموده مُعَلَّى‏بن خُنَیْس از حضرت صادق‏علیه السلام روایت کرده که فرمود بخوان در ماه‏رجب‏

اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُکَ صَبْرَ الشَّاکِرینَ لَکَ، وَعَمَلَ الْخائِفینَ مِنْکَ، وَیَقینَ‏

خدایا از تو خواهم شکیبایى سپاسگزارانت را و کردار ترسانندگانت را و یقین‏

الْعابِدینَ لَکَ، اَللّهُمَّ اَنْتَ الْعَلِىُّ الْعَظیمُ، وَاَنَا عَبْدُکَ الْبآئِسُ الْفَقیرُ،

پرستندگانت را خدایا تو والا و بزرگى و من بنده مستمند بى‏نواى توام‏

اَنْتَ الْغَنِىُّ الْحَمیدُ وَاَنَا الْعَبْدُ الذَّلیلُ، اَللّهُمَّ  صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ،

تویى بى‏نیاز ستوده و منم بنده خوار درگاه خدایا درود فرست بر محمد و آلش‏

وَاْمْنُنْ بِغِناکَ عَلى‏ فَقْرى‏، وَبِحِلْمِکَ عَلى‏ جَهْلى‏، وَبِقُوَّتِکَ عَلى‏

و منت نِه بوسیله توانگریت بر فقر و نداریم و به بردباریت بر نادانیم و به نیرویت بر

ضَعْفى‏ یا قَوِىُّ یا عَزیزُ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الْأَوصیآءِ

ناتوانیم اى نیرومند و اى با عزت خدایا درود فرست بر محمد و آل او آن اوصیاء

الْمَرْضیِّینَ وَاکْفِنى‏ ما اَهَمَّنى‏ مِنْ اَمْرِ الدُّنْیا وَالآخِرَةِ، یا اَرْحَمَ‏الرَّاحِمینَ

پسندیده و کفایت کن آنچه از کار دنیا و آخرتم که مرا به اندوه انداخته اى مهربانترین مهربانان‏

مؤلف گوید: که سیّد بن طاوُس نیز این دعا را در اقبال روایت کرده و از روایت او ظاهر مى‏شود که این دعا جامعترین دعاها است و در همه اوقات مى‏توان خواند چهارم و نیز شیخ فرموده که مستحبّ است بخوانند در هر روز این دعا را اَللّهُمَّ یا ذَاالْمِنَنِ السَّابِغَةِ، وَالْألاءِ الْوازِعَةِ، والرَّحْمَةِ

* * * * * * * * * * * خدایا اى داراى عطاهاى فراوان و نعمتهاى بخش شده و رحمت‏

الْواسِعَةِ، وَالْقُدْرَةِ الْجامِعَةِ، وَالنِّعَمِ الْجَسْیمَةِ، وَالْمَواهِبِ‏

گشاده و نیروى تام و تمام و نعمتهاى بزرگ و موهبتهاى‏

الْعَظیمَةِ، وَالْأَیادِى الْجَمیلَةِ، والْعَطایَا الْجَزیلَةِ، یا مَنْ

سترگ و بخششهاى نیکو و دهشتهاى کامل اى که به تمثیل و مثال‏

لا یُنْعَتُ بِتَمْثیلٍ، وَلا یُمَثَّلُ بِنَظیرٍ، وَلا یُغْلَبُ بِظَهیرٍ، یا

آوردن وصفت نتوان کرد و اى که به نظیرى تشبیهت نتوان نمودن و اى که با کمک‏گرفتن هم مغلوب‏

مَنْ خَلَقَ فَرَزَقَ، وَاَلْهَمَ فَاَنْطَقَ، وَابْتَدَعَ فَشَرَعَ، وَعَلا فَارْتَفَعَ، وَقَدَّرَ

نشوى اى که آفرید و روزى داد و الهام کرده گویایش کرد و ابداع کرده سپس شروع کرد و برتر شد پس مرتفع گردید و اندازه‏

فَاَحْسَنَ، وَصَوَّرَ فَاَتْقَنَ، وَاحْتَجَّ فَاَبْلَغَ، وَاَنْعَمَ فَاَسْبَغَ، وَاَعْطى‏ فَاَجْزَلَ،

گرفت و نیکو گرفت و نقش‏بندى کرد پس محکم ساخت و حجت آورد و آنرا رساند و نعمت داد و فراوانش‏کرد و عطاکرده وآنرا

وَمَنَحَ فَاَفْضَلَ، یا مَنْ سَما فِى الْعِزِّ فَفاتَ نَواظِرَ الْأَبْصارِ، وَدَنا فِى‏

افزون کرد و بخشید و زیاده بخشید اى که در عزت چنان بالا است که از دیدگاه چشمها در گذشته و در

الُّلطْفِ فَجازَ هَواجِسَ الْأَفْکارِ، یا مَنْ تَوَحَّدَ باِلْمُلکِ فَلا نِدَّ لَهُ فى‏

لطف چنان نزدیک است که از آنچه در افکار خطور کند گذشته اى که در فرمانروایى یکتا است که همتایى براى او در

مَلَکُوتِ سُلْطانِهِ، وَتفَرَّدَ بِالْألاءِ وَالْکِبرِیآءِ فَلا ضِدَّ لَهُ فى‏ جَبَرُوتِ‏

قلمرو سلطنتش نیست و به بخششها و بزرگوارى یگانه است که رقیبى براى او در جبروت‏

شَاْنِهِ، یا مَنْ حارَتْ فى‏ کِبْرِیآءِ هَیْبَتِهِ دَقایِقُ لَطایِفِ الْأَوْهامِ،

مقامش نیست اى که در بزرگى هیبتش ریزه‏کاریهاى دقیق اندیشه‏ها سرگردان گشته و دیده‏هاى تیزبینان در مقام‏

وَانْحَسَرَتْ دُونَ اِدْراکِ عَظَمَتِهِ خَطایِفُ اَبْصارِ الْأَنامِ، یا مَنْ عَنَتِ‏

ادراک عظمتش وامانده است اى که چهره‏ها در برابر هیبتش زبون گشته و گردنها در

الْوُجُوهُ لِهَیْبَتِهِ، وَخَضَعَتِ الرِّقابُ لِعَظَمتِهِ، وَوجِلَتِ الْقُلُوبُ مِنْ‏

مقابل عظمتش خاضع شده و دلها از ترسش هراسان گشته است از

خیفَتِهِ، اَسئَلُکَ بِهذِهِ الْمِدْحَةِ الَّتى‏ لا تَنْبَغى‏ اِلاَّ لَکَ وَبِما وَاَیْتَ بِهِ‏

تو خواهم به حق همین ستایشى که جز براى تو شایسته دیگرى نیست و بدانچه‏

عَلى‏ نَفْسِکَ لِداعیکَ مِنَ الْمُؤْمِنینَ، وَبِما ضَمِنْتَ الإِجابَةَ فیهِ عَلى‏

بر عهده خود گرفته‏اى براى خوانندگانت از مؤمنین و بدانچه اجابت آنرا بر

نَفْسِکَ لِلدَّاعینَ، یا اَسْمَعَ السَّامِعینَ، وَاَبْصَرَ النَّاظِرینَ وَاَسْرَعَ‏

خویش ضمانت کرده‏اى براى خوانندگان اى شنواترین شنوایان و اى بیناترین بینایان و اى سریعترین‏

الْحاسِبینَ، یا ذَاالْقُوَّةِ الْمتینَ، صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِیّینَ وَعَلى‏

حسابگران اى که داراى نیرویى محکم هستى درود فرست بر محمد خاتم پیمبران و بر

اَهْلِ بَیْتِهِ، وَاقْسِمْ لى‏ فى‏ شَهْرِنا هذا خَیْرَ ما قَسَمْتَ، وَاحْتِمْ لى‏ فى‏

خاندان او و قسمت من کن در این ماه بهترین قسمتهایى که کرده‏اى و مسلّم کن برایم در آنچه‏

قَضآئِکَ خَیْرَ ما حَتَمْتَ، وَاخْتِمْ لى‏ بِالسَّعادَةِ فیمَنْ خَتَمْتَ، وَاَحْیِنى‏

مقدر کرده‏اى بهترین چیزى را که مسلّم کرده‏اى ومُهرکن زندگیم را به‏خوشبختى در زمره کسانى‏که زندگیشان را مُهر کرده‏اى‏

ما اَحْیَیْتَنى‏ مَوْفُوراً، وَاَمِتْنى‏ مَسْرُوراً وَمَغْفُوراً، وَتوَلَّ اَنْتَ نَجاتى‏

و زنده‏ام بدار تا زمانى که زنده‏ام دارى پرروزى باشم و در حال شادمانى و آمرزیدگى بمیرانم و خودت عهده‏دار نجاتم‏

مِنْ مُسائَلَةِ الْبَرْزَخِ، وَادْرَأْ عَنّى‏ مُنْکَراً وَنَکیراً، وَاَرِ عَیْنى‏ مُبَشِّراً

از سؤال و جواب برزخ بشو و منکر و نکیر را از من دفع کن و مبشر

وَبَشیراً، وَاجْعَلْ لى‏ اِلى‏ رِضْوانِکَ وَجِنانِکَ مَصیراً، وَعَیْشاً قَریراً،

و بشیر (دو فرشته رحمت) را به چشمم آر و قرار ده برایم راهى بسوى رضوان و بهشتت و زندگى خوش و خرّمت‏

وَمُلْکاً کَبیْراً، وَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ کَثیراً. مؤلف گوید: که این دعائى است‏

و فرمانروایى بزرگت و درود فرست بر محمد و آلش بسیار * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

که در مسجد صَعْصَعهْ نیز خوانده میشود پنجم شیخ روایت کرده که بیرون آمد از ناحیه مُقَدّسه بر دست شیخ کبیر ابى جعفر محمّد بن عثمان بن سعید (رض) این توقیع شریف بخوان در هر روز از ایّام رجب:

 

 

 

بنام خداى بخشاینده مهربان‏

اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسئَلُکَ بِمَعانى‏ جَمیعِ ما یَدْعُوکَ بِهِ وُلاةُ اَمْرِکَ،

خدایا از تو خواهم به حق معانى تمام آنچه بوسیله آنها والیان فرمان تو را خوانند

الْمَاْمُونُونَ عَلى‏ سِرِّکَ، الْمُسْتَبْشِرُونَ بِاَمْرِکَ، الْواصِفُونَ لِقُدْرَتِکَ،

آنان که امین بر سر پنهانى تو هستند و به دستورت مژده جویند و نیرویت را توصیف کنند و عظمتت‏

الْمُعْلِنُونَ لِعَظَمَتِکَ، اَسئَلُکَ بِما نَطَقَ فیهِمْ مِنْ مَشِیَّتِکَ، فَجَعَلْتَهُمْ‏

را آشکارا اعلام کنند از تو خواهم بدانچه گویا شده درباره ایشان از اراده‏ات و بدین سبب ایشان‏را

مَعادِنَ لِکَلِماتِکَ، وَاَرْکاناً لِتَوْحیدِکَ وَآیاتِکَ، وَمَقاماتِکَ الَّتى‏

معادن کلمات خویش و پایه‏هاى یگانگى و نشانه‏ها و مقامات خویش قرارشان دادى آن مقاماتى که در هیچ‏جا

لاتَعْطیلَ لَها فى‏ کُلِّ مَکانٍ یَعْرِفُکَ بِها مَنْ عَرَفَکَ، لا فَرْقَ بَیْنَکَ‏

تعطیل ندارد و هرکه تو را بشناسد بوسیله آنها شناخته میان تو و آنها فرقى نیست‏

وَبَیْنَها اِلاَّ اَنَّهُمْ عِبادُکَ وَخَلْقُکَ، فَتْقُها وَرَتْقُها بِیَدِکَ، بَدْؤُها مِنْکَ‏

جز اینکه ایشان بندگان تو و مخلوق توأند و فتق و رتق کارشان بدست تو است شروعشان از جانب تو

وَعَوْدُها اِلَیْکَ اَعْضادٌ واَشْهادٌ ومُناةٌ واَذْوادٌ، وَحَفَظَةٌ وَرُوَّادٌ، فَبِهمْ‏

و بازگشتشان بسوى تو است کمک‏کاران و گواهان و میزانها و مدافعان و نگهبانان وبازرسان هستند که بدیشان‏

مَلَأْتَ سَمآئَکَ وَاَرْضَکَ، حَتّى‏ ظَهَرَ اَنْ لا اِلهَ إلاَّ اَنْتَ، فَبِذلِکَ اَسْئَلُکَ،

آسمان و زمینت را پر کرده‏اى تا معلوم شد که معبودى جز تو نیست پس بدان وسیله از تو مى‏خواهم‏

وَبِمَواقِعِ الْعِزِّ مِنْ رَحْمَتِکَ، وَبِمَقاماتِکَ وَعَلاماتِکَ، اَنْ تُصَلِّىَ عَلى‏

و به‏جاهاى عزیز و ارجمند نزول رحمتت و به مقامات و نشانه‏هایت که درود فرستى بر

مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، واَنْ تَزیدَنى‏ ایماناً وَتَثْبیتاً یاباطِناً فى‏ ظُهُورِهِ، وَظاهراً

محمد و آلش و ایمان و پایداریم را (در دین) بیفزایى اى که در عین آشکارى نهانى و اى که در عین نهانى‏

فى‏ بُطُونِهِ وَمَکْنُونِهِ، یا مُفَرِّقاً بَیْنَ النُّورِ وَالدَّیْجُورِ، یا مَوْصُوفاً بِغَیْرِ

و مستورى آشکارى اى جداکننده نور و ظلمت اى که بدون رسیدن به کنه و

کُنْهٍ، وَمَعْرُوفاً بِغَیْرِ شِبْهٍ، حآدَّ کُلِّ مَحْدُودٍ، وَشاهِدَ کُلِّ مَشْهُودٍ، وَمُوجِدَ

و حقیقت تو را وصف کنند و بدون شبیه تو را بشناسند اندازه‏گیر هر چیز محدود و گواه هر گواهى‏شده و هستى‏ده‏

کُلِّ مَوْجُودٍ، وَمُحْصِىَ کُلِّ مَعْدُودٍ، وَفاقِدَ کُلِّ مَفْقُودٍ، لَیْسَ دُونَکَ مِنْ‏

هر موجود و شمارنده هر معدود و گم‏کننده هر گمشده معبودى جز تو نیست‏

مَعْبُودٍ، اَهْلَ الْکِبْرِیآءِ وَالْجُودِ، یا مَنْ لا یُکَیَّفُ بِکَیْفٍ، وَلا یُؤَیَّنُ بِاَیْنٍ،

اى شایسته بزرگى و بخشش اى که به وصف و چگونگى درنیایى و در جایى جایگیر نشوى‏

یا مُحْتَجِباً عَنْ کُلِّ عَیْنٍ، یا دَیْمُومُ یا قَیُّومُ، وَعالِمَ کُلِّ مَعْلُومٍ، صَلِ‏

اى در پرده از هر دیده اى جاویدان اى پایدار و اى داناى هر دانسته درود فرست‏

عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَعَلى‏ عِبادِکَ الْمُنْتَجَبینَ، وَبَشَرِکَ الُْمحْتَجِبینَ،

بر محمد و آلش و بر بندگان برگزیده‏ات و انسانهایت که در پرده‏اند

وَمَلائِکَتِکَ الْمُقَرَّبینَ وَالْبُهْمِ الصَّآفّینَ الْحآفّینَ، وَبارِکَ لَنا فى‏

و فرشتگان مقربت و گمنامان صف‏زده و مهیاى فرمانت و مبارک کن بر ما در این‏

شَهْرِنا هذَا الْمُرَجَّبِ الْمُکَرِّمِ، وَما بَعْدَهُ مِنَ الْأَشْهُرِ الْحُرُمِ، وَاَسْبِغْ‏

ماه بزرگ و گرامى و ماههاى حرام و پس از آن و فراوان کن‏

عَلَیْنافیهِ‏النِّعَمَ وَاَجْزِلْ لَنافیهِ الْقِسَمَ، وَاَبْرِرْ لَنافیهِ الْقَسَمَ، بِاسْمِکَ الْأَعْظَمِ‏

در این ماه بر ما نعمتها را و سرشار کن در آن براى ما سهمها را و سوگندهاى ما را در این ماه به انجام رسان به حق نام اعظم‏

الْأَعْظَمِ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ، الَّذى‏ وَضَعْتَهُ عَلىَ النَّهارِ فَاَضآءَ وَعَلَى اللَّیْلِ‏

و بزرگترت که برتر و گرامى‏ترین نامها است آن نامى را که بر روز نهادى و روشن گشت و بر شب گذاردى‏

فَاَظْلَمَ، وَاغْفِرْ لَنا ما تَعْلَمُ مِنَّا وَما لا نَعْلَمُ، وَاعْصِمْنا مِنَ الذُّنُوبِ خَیْرَ

پس تاریک شد و بیامرز براى ما آنچه تو از ما دانى و آنچه را ما ندانیم و نگاهمان دار از گناهان به بهترین‏

الْعِصَمِ، وَاکْفِنا کَوافِىَ قَدَرِکَ، وَامْنُنْ عَلَیْنا بِحُسْنِ نَظَرِکَ، وَلا تَکِلْنا

نگهدارى و باکفایت خویش ما را از کفایت قضا و قدرت بى‏نیاز کن و با نیک‏نظرى خود بر ما منت نه و ما را

اِلى‏ غَیْرِکَ، وَلا تَمْنَعْنا مِنْ خَیْرِکَ، وَبارِکَ لَنا فیما کَتَبْتَهُ لَنا مِنْ اَعْمارِنا،

به غیر خودت وامگذار و از خیر و نیکیت منعمان مفرما و مبارک گردان براى ما در آنچه از عمرمان‏

واَصْلِحْ لَنا خَبیئَةَ اَسْرارِنا، واَعْطِنا مِنْکَ الْأَمانَ، وَاْستَعْمِلْنا بِحُسْنِ الْإیمانِ،

مقدر فرموده‏اى و اصلاح گردان براى ما اسرار پوشیده‏مان را و از جانب خود به ما ایمنى و امان ببخش و ما را با ایمان خوب‏

وَبَلِّغْنا شَهْرَ الصِّیامِ، وَما بَعْدَهُ مِنَ الْأَیَّامِ، وَالْأَعْوامِ،یا ذَا الْجَلالِ والإِکْرامِ.

به کار وادار و برسان ما را به ماه روزه و روزها و سالهاى بعد از آن اى داراى جلالت و بزرگوارى‏

ششم‏ونیزشیخ روایت کرده که بیرون آمد از ناحیه مقدسه بر دست شیخ ابو القاسم (رض) این دعاء در ایّام رجب:

 

اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسئَلُکَ‏بِالْمَوْلُودَیْنِ فى‏ رَجَبٍ، مُحَمَّدِ بْنِ عَلىٍّ الثانى‏ وَابْنِهِ عَلِىِ‏

خدایا من از تو خواهم به حق دو مولود در ماه رجب یعنى محمد بن على دوم (حضرت جواد) و فرزندش على بن محمد

بْنِ مُحَمَّدٍالْمُنْتَجَبِ، وَاَتَقَرَّبُ بِهِما اِلَیْکَ خَیْرَ الْقُرَبِ یا مَنْ اِلَیْهِ الْمَعْرُوفُ‏

آن امام برگزیده و تقرب جویم بوسیله آن دو بسویت به بهترین تقرب اى که از او احسان و نیکى‏

طُلِبَ، وَفیما لَدَیْهِ رُغِبَ، اَسئَلُکَ سُؤالَ مُقْتَرِفٍ مُذْنِبٍ قَدْ اَوْبَقَتْهُ‏

جویند و همه آنچه را نزد او است راغبند از تو خواهم خواستن خطاکار و گنهکارى که‏

ذُنُوبُهُ، وَاَوْثَقَتْهُ عُیُوبُهُ، فَطالَ عَلَى الْخَطایا دُؤُبُهُ، وَمِنَ الرَّزایا

گناهانش او را به نابودى کشانده و عیبهایش او را در بند افکنده و شیوه‏اش بر خطاکارى طولانى‏شده وکارهایش با رنج وبلا

خُطُوبُهُ، یَسْئَلُکَ التَّوْبَةَ وَحُسْنَ الْأَوْبَةِ، وَالنُّزُوعَ عَنِ الْحَوْبَةِ، وَمِنَ‏

آمیخته از تو پذیرش توبه و نیکویى هنگام بازگشت و جدایى از گناه و رهایى از

النَّارِ فَکاکَ رَقَبَتِهِ، وَالْعَفْوَ عَمَّا فى‏ رِبْقَتِهِ، فَاَنْتَ مَوْلاىَ اَعْظَمُ اَمَلِهِ‏

آتش و گذشتن تو را از آنچه در گردن دارد خواهان است پس تویى اى مولاى من بزرگترین آرزو

وَثِقَتُِهُ‏ِ، اَللّهُمَّ واَسئَلُکَ بِمَسآئِلِکَ الشَّریفَةِ وَ وَسآئِلِکَ الْمُنیفَةِ اَنْ‏

وتکیه‏گاهش خدایا از تو خواهم به حق مسأله‏هاى شریفت و وسیله‏هاى والایت که مرا

تَتَغَمَّدَنى‏ فى‏ هذَا الشَّهْرِ بِرَحْمَةٍ مِنْکَ واسِعَةٍ، وَنِعْمَةٍ وازِعَةٍ، وَنَفْسٍ‏

در این ماه فراگیرى به رحمت وسیعت و نعمت بخش شده‏ات و نفس قانعى به من بدهى که قانع باشد بدانچه‏

بِما رَزَقْتَها قانِعَةٍ، اِلى‏ نُزُولِ الحافِرَةِ، وَمَحَلِّ الْأخِرَةِ، وَما هِىَ اِلَیْهِ صآئِرَةٌ،

روزیش کرده‏اى تا آن هنگام که به گور درآید و به جایگاه آخرت و آنچه سرانجام او است برود

* هفتم‏ونیزشیخ‏روایت‏کرده‏ازجناب‏ابوالقاسم‏حسین‏بن‏روح(رض) که نایب خاص حضرت صاحب الأمرعلیه السلام است که‏فرمودزیارت‏کن‏درهرمشهدى که باشى از مشاهد مشرّفه در ماه رجب به این زیارت مى‏گوئى چون داخل شدى:

اَلْحَمْدُ للَّهِ‏ِ الَّذى‏ اَشْهَدَنامَشْهَدَ اَوْلِیآئِهِ فى‏ رَجَبٍ، وَاَوْجَبَ عَلَیْنا مِنْ حَقِّهِمْ ما

ستایش خدایى را سزاست که ما رادر ماه رجب به زیارتگاه اولیائش رسانید و واجب کرد بر ما از حق ایشان آنچه را

قَدْ وَجَبَ،وَصَلَّى اللَّهُ عَلى‏ مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ، وَعَلى‏ اَوْصِیآئِهِ الْحُجُبِ، اَللّهُمَ‏

که واجب بود و درود خدا بر محمد برگزیده و بر اوصیاء در پس پرده‏اش خدایا

فَکَما اَشْهَدْتَنا مَشْهَدَهُمْ، فَاَنْجِزْ لَنا مَوْعِدَهُمْ، وَاَوْرِدْنا مَوْرِدَهُمْ، غَیْرَ

چنانچه ما را موفق به زیارت مرقدشان کردى پس وعده آنها را نیز درباره ما وفا کن و ما را در جاى ورود آنها

مُحَلَّئینَ عَنْ وِرْدٍ فى‏ دارِ الْمُقامَةِ وَالْخُلْدِ، وَالسَّلامُ عَلَیْکُمْ اِنّى‏[قَدْ]

وارد کن نه اینکه ما را از ورود در خانه اقامت و خلود دور سازند سلام بر شما که براستى‏

قَصَدْتُکُمْ وَاعْتَمَدْتُکُمْ بِمَسْئَلَتى‏ وَحاجَتى‏، وَهِىَ فَکاکُ رَقَبَتى‏ مِنَ‏

من شما را مقصود خویش قرار داده و در خواسته و حاجتم به شما تکیه کردم و آن حاجت و خواسته‏ام آزادیم از

النَّارِ، وَالْمَقَرُّ مَعَکُمْ فى‏ دارِ الْقَرارِ، مَعَ شیعَتِکُمُ الْأَبْرارِ، وَالسَّلامُ‏

آتش دوزخ و جایگیر شدنم با شما است در خانه همیشگى با شیعیان نیکوکارتان و سلام‏

عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ، اَنَا سائِلُکُمْ وَآمِلُکُمْ فیما

بر شما به خاطر آن شکیبایى که کردید و چه نیکو است سرانجام آن خانه بهشت، من از شما خواهم و آرزومند

اِلَیْکُمُ، التَّفْویضُ، وَعَلَیْکُمُ التَّعْویضُ فَبِکُمْ یُجْبَرُ الْمَهیضُ، وَیُشْفَى‏

شمایم‏درآن چیزهایى‏که دراختیار شما است وتعویض آن برعهده شمااست پس بوساطت شماجوش‏خورد استخوان شکسته‏

الْمَریضُ، وَما تَزْدادُ الْأَرْحامُ وَما تَغیضُ، اِنّى‏ بِسِرِّکُمْ مُؤْمِنٌ،

و درمان شود شخص بیمار و آنچه در رحم‏ها زیاد گردد یا کم شود همانا من به راز شما معتقدم‏

وَلِقَوْلِکُمْ مُسَلِّمٌ، وَعَلَى اللَّهِ بِکُمْ مُقْسِمٌ فى‏ رَجْعى‏ بِحَوائِجى‏،

و به گفتار شما تسلیمم و خدا را به شما قسم مى‏دهم که از اینجا که بازگردم حوائجم را گرفته‏

وَقَضائِها وَاِمْضائِها وَاِنْجاحِها وَاِبْراحِها، وَبِشُؤُنى‏ لَدَیْکُمْ‏

وبرآورده شده و به امضاء رسیده باشد و بدانها کامیاب گشته و سختیش رفع شده باشد و نیز درباره کارهایم نزد شما

وَصَلاحِها، وَالسَّلامُ عَلَیْکُمْ سَلامَ مُوَدِّعٍ، وَلَکُمْ حَوائِجَهُ مُودِ عٌ،

و اصلاحش را از او خواهم و سلام بر شما سلام خداحافظى کننده‏اى که حاجتهاى خود را نزد شما سپرده‏

یَسْئَلُ اللَّهَ اِلَیْکُمُ الْمَرْجِعَ، وَسَعْیُهُ اِلَیْکُمْ غَیْرُ مُنْقَطِعٍ، وَاَنْ یَرْجِعَنى‏ مِنْ‏

و از خدا خواهد که دوباره نزد شما آید و راهش بسوى شما بریده نشود و نیز خواهم که خدا مرا از

حَضْرَتِکُمْ خَیْرَ مَرْجِع ٍ اِلى‏ جَنابٍ مُمْرِعٍ، وَخَفْضٍ مُوَسَّعٍ، وَدَعَةٍ

محضر شما به بهترین وجهى برگرداند، برگرداند بسوى جایى سرسبز و خرم و زندگانى وسیع و گوارا

وَمَهَلٍ اِلى‏ حینِ الْأَجَلِ، وَخَیْرِ مَصیرٍ وَمَحَلٍّ فى‏ النَّعیمِ الْأَزَلِ‏

و در خوشى و آسایش تا هنگام رسیدن مرگ و بهترین سرانجام و جایگاه در بهشت پرنعمت ازلى‏

وَالْعَیْشِ الْمُقْتَبَلِ، وَدَوامِ الْأُکُلِ، وَشُرْبِ الرَّحیقِ، وَالسَّلْسَلِ وَعَلٍ‏

و زندگى آینده و خوراکیهاى همیشگى و نوشیدن شراب و آب پاکیزه و گوارا در چند بار

وَنَهَلٍ، لا سَاَمَ مِنْهُ وَلا مَلَلَ، وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَکاتُهُ وَتَحِیَّاتُهُ عَلَیْکُمْ‏

و یکبار که نوشیدنش خستگى و ملال نیاورد و رحمت خدا و برکات و تحیتهاى او بر شما باد

حَتّىَ الْعَوْدِ اِلى‏ حَضْرَتِکُمْ، والْفَوزِ فى‏ کَرَّتِکُمْ، وَالْحَشْرِ فى‏ زُمْرَتِکُمْ،

تا هنگام بازگشت من به نزد شما و رستگار شدن در زمان رجعت شما و محشور شدن در زمره شما

وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَکاتُهُ عَلَیْکُمْ، وَصَلَواتُهُ وَتَحِیَّاتُهُ، وَهُوَ حَسْبُنا وَنِعْمَ‏الْوَکیلُ

و رحمت خدا و برکاتش و درودها و تحیاتش بر شما باد و او ما را بس است و نیکو وکیلى است‏

یاد خوبان
ضمن عرض تشکر از بازدید شما ؛ امیدوارم مطالب درج شده برایتان مفید باشد و انشاء الله از نظراتتان در جهت بهبود بهره مند شوم . لازم به توضیح است انتشار نظرات بنا به مصالحی فعلا مقدور نمی باشد که از این بابت قبلا عذر خواهی می کنم. ضمن اینکه کپی برداری از عکس ها و مطالب چه با ذکر نام یا بدون ذکر آن مجاز و باعث افتخار می باشد. یا علی
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :